Hoe het wondermineraal olivijn kan helpen het broeikasprobleem op te lossen

Een wondermineraal dat het broeikasprobleem helpt op te lossen: met olivijn lijkt het te kunnen. Het is goedkoop en kan op ieder verkeersknooppunt, fietspad of strand worden uitgestrooid. Alleen duurt het wel even voor de lucht weer volledig schoon is.

Olivijn is de meest voorkomende steensoort ter wereld en dus ruim voor handen. En dat is hard nodig, want als we het willen gebruiken om broeikasgas uit de lucht te halen hebben we veel nodig. Heel veel.

Hoe het wondermineraal olivijn kan helpen het broeikasprobleem op te lossen

De wereld CO2-vrij maken

Eddy Wijnker komt oorspronkelijk niet ‘uit het zand’, maar is kwam er mee in aanraking toen hij rond de Olympische Spelen in 2008 als geluidstechnicus in China werkte. Een mooie olijfkleurige steen die hij mee naar huis nam bleek olivijn te zijn.

Zijn zoektocht naar de steensoort bracht hem in aanraking met geo-chemicus Olaf Schuiling. “Die was al decennia lang bezig met de werking van olivijn”, vertelt Wijnker. Hij raakte in de ban van het materiaal, switchte in eigen woorden van ‘sound naar zand’ en koos ervoor de wereld te helpen CO2-vrij te maken. Zijn ideaal: hoe meer olivijn in Nederland, hoe meer CO2 kan worden afgevangen. En dat ideaal wordt langzaamaan werkelijkheid.

Hoe werkt olivijn?

Olivijn is een groen mineraal en is de meest voorkomende steensoort in de wereld. Zo bestaat de aardmantel voor 40 procent uit olivijn. De steensoort verweert langzaam tot kalk en gebruikt daarvoor water en CO2 uit de lucht. De natuur doet dit al 4 miljard jaar zo. Wetenschappers zeggen dat 1 ton van het spul ongeveer evenveel CO2 afvangt. Olivijn is te vinden op vulkanische plekken in onder andere Italië, Noorwegen en Spanje. Je hoeft niet diep te graven want het ligt aan de oppervlakte. En hoe fijner gemalen het is, hoe effectiever het CO2 afvangt.

Fietspaden en treinbeddingen

De vinding van Schuiling heeft inmiddels school gemaakt en olivijn wordt op tal van plaatsen gebruikt. Zo zijn de paden naast het nieuwe metrotracé van de Hoekse Lijn tussen Rotterdam en Den Haag over een afstand van 26 kilometer bedekt met het groene mineraalzand. Ook ProRail en de gemeente Rotterdam doen proefprojecten met olivijn.

Het bedrijf van Eddy Wijnker vaart er intussen wel bij. Mensen die bij hem kopen strooien het groene zand op hun tuinpad om een steentje aan het milieu bij te dragen. Projecten als de Hoekse Lijn waar het zand wordt gebruikt juicht hij toe. “We hebben fietspaden en treinbeddingen en dijken nodig”, zegt Wijnker. “Het moet normaal worden het mineraal in te zetten. Waar normaal zand nodig is moet nu olivijn komen.”

Stranden van olivijn

Intussen worden ook nieuwe toepassingen voor olivijn gezocht. Zo doen wetenschappers als Jos Vink van Deltares, een instituut dat onderzoek doet op het gebied van water en ondergrond, op twaalf proefveldjes proeven met olivijn om tot een optimale inzet te komen.

En onderzoekscentrum NIOZ strooit deze maand 25 ton van het mineraal op het strand van Texel. Ze verwachten dat de golfslag en het tij van de zee de werking van olivijn versnelt. Daarbij gaat volgens wetenschappers de steen ook de verzuring van de zee tegen.

300 tot 500 jaar om teveel aan CO2 uit de lucht te halen

Het klinkt mooi en lijkt eenvoudig toe te passen. Maar we zijn er nog lang niet. “Er is nog veel te doen”, waarschuwt Wijnker daarom. “Als we allemaal zouden stoppen met uitstoot, hebben we nog tussen de 300 en 500 jaar nodig om met olivijn het teveel aan CO2 uit de lucht te halen.” Volgens wetenschappers is het daarom zaak om een zo groot mogelijke oppervlakte olivijnzand te krijgen.

En hoeveel C02 dat dan precies is? Onderzoeker Jos Vink van Deltares:”We hebben het eens voor de grap berekend: als we de concentratie CO2 in de lucht willen terugbrengen op het niveau van voor het jaar 1900 dan kost dat 7 kubieke kilometer aan olivijn voor de hele wereld. Stel je hierbij een kubus voor van 2 bij 2 bij 2 km.” Een gigantische hoeveelheid, maar er is één troost: olivijn is niet veel duurder dan zand.

Bron: EenVandaag

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: